PARADAK ŚV. IMŠY
USTUPNYJA ABRADY
Śviatar havoryć:
Ś. U imia Ajca i Syna, i Ducha Śviatoha.
N. Amen.
Zatym śviatar z razviedzienymi rukami vitaje narod, havoračy:
Ś. Łaska Pana našaha Jezusa Chrysta i luboŭ Boha Ajca, i jednaść Ducha Śviatoha niachaj buduć z usimi vami.
Albo:
Ś. Pan z vami.
N. I z ducham tvaim.

Albo biskup havoryć:
B. Supakoj vam.
N. I z ducham tvaim.
ČYN PAKAJAŃNIA
Śviatar zaachvočvaje viernikaŭ da pakajańnia:
Ś. Pieraprosim Boha za našyja hrachi, kab my hodna mahli skłaści Najśviaciejšuju Achviaru.
Nastaje karotkaje maŭčańnie. Potym usie razam ździajśniajuć čyn ahulnaha vyznańnia hrachoŭ:
Spaviadajusia Bohu ŭsiemahutnamu i vam, braty i siostry, što zhrašyŭ ja vielmi dumkaju, słovam, učynkam i zaniadbańniem:
i, udarajučy siabie ŭ hrudzi, havorać:
maja vina, maja vina, maja vielmi vialikaja vina.
Dalej praciahvajuć:
Tamu prašu Najśviaciejšuju zaŭsiody Pannu Maryju, usich aniołaŭ i śviatych, i vas, braty i siostry, pamalicca za mianie da Pana Boha našaha.
Śviatar prosić ab adpuščeńni hrachoŭ:
Ś. Niachaj źmiłujecca nad nami Boh usiemahutny i, adpuściŭšy nam hrachi, daviadzie nas da žyćcia viečnaha.
N. Amen.
Paśla hetaha havorycca «Panie, źmiłujsia nad nami» («Kyrie, eleison»):
Ś. Panie, źmiłujsia nad nami.
N. Panie, źmiłujsia nad nami.
Ś. Chryste, źmiłujsia nad nami.
N. Chryste, źmiłujsia nad nami.
Ś. Panie, źmiłujsia nad nami.
N. Panie, źmiłujsia nad nami.
Zatym, kali pradpisana, śpiavajecca ci pramaŭlajecca himn «Chvała na vyšyniach Bohu» («Gloria in excelsis»):
Chvała na vyšyniach Bohu, a na ziamli supakoj ludziam dobraj voli. Chvalim Ciabie, błahasłaŭlajem Ciabie, kłaniajemsia Tabie, prasłaŭlajem Ciabie, dziakujem Tabie dziela vialikaj chvały Tvajoj. Panie Boža, Vaładaru niabiesny, Boža, Ojča ŭsiemahutny. Panie, Synie Adzinarodny, Jezu Chryste, Panie Boža, Baranku Božy, Synie Ajca, jaki biareš na siabie hrachi śvietu, źmiłujsia nad nami. Jaki biareš na siabie hrachi śvietu, prymi maleńnie našaje. Jaki siadziš pravaruč Ajca, źmiłujsia nad nami. Bo tolki Ty śviaty, tolki Ty naš Pan, tolki Ty Najvyšejšy, Jezu Chryste, z Ducham Śviatym u chvale Boha Ajca. Amen.
Paśla zakančeńnia himna śviatar, źvioŭšy ruki, havoryć:
Ś. Molimsia.
Usie razam sa śviatarom peŭny čas cicha molacca. Potym śviatar, raźvioŭšy ruki, havoryć malitvu dnia (kalektu), jakuju zaviaršaje nastupnymi słovami:
Ś. ... Praz Pana našaha Jezusa Chrysta, Tvajho Syna, * jaki z Taboju žyvie i vaładaryć u jednaści Ducha Śviatoha, * Boh, praz usie viaki viečnyja.
Narod adkazvaje:
N. Amen.
LITURHIJA SŁOVA

Zatym lektar idzie da ambony i čytaje pieršaje čytańnie, jakoje ŭsie słuchajuć siedziačy. Zakončyŭšy čytańnie, lektar havoryć:

L. Heta słova Božaje.

N. Dziakujem Panu Bohu.

Psalmist albo kantar śpiavaje ci čytaje psalm, a narod paŭtaraje refren. Potym, kali jość druhoje čytańnie, lektar čytaje jaho z ambony, jak i pieršaje. Zakončyŭšy čytańnie, lektar havoryć:

L. Heta słova Božaje.

N. Dziakujem Panu Bohu.

Potym śviatar (dyjakan) idzie da ambony i havoryć:

Ś. Pan z vami.

N. I z ducham tvaim.

Ś. Čytańnie śviatoha Jevanhiella pavodle (Maćvieja / Marka / Łuki / Jana).

N. Chvała Tabie, Panie.

Skončyŭšy čytańnie, śviatar (dyjakan) havoryć:

Ś. Heta słova Pana.

N. Chvała Tabie, Chryste.

Potym pramaŭlajecca hamilija.
Paśla hamilii, kali pradpisana, śpiavajecca ci pramaŭlajecca simval albo vyznańnie viery:
Vieru ŭ adzinaha Boha, Ajca ŭsiemahutnaha, Stvaryciela nieba i ziamli, usiaho bačnaha i niabačnaha. I ŭ adzinaha Pana Jezusa Chrysta, Syna Božaha Adzinarodnaha, z Ajca narodžanaha pierad usimi viakami; Boha ad Boha, Śviatło ad Śviatła, Boha sapraŭdnaha ad Boha sapraŭdnaha, narodžanaha, nie stvoranaha, adzinasutnaha Ajcu, praz jakoha ŭsio stałasia. Jon dziela nas, ludziej, i dziela našaha zbaŭleńnia zyšoŭ ź nieba.
Ad nastupnych słovaŭ i da słovaŭ «staŭsia čałaviekam» [«factus est»] usie schilajucca.
I ŭciełaviŭsia ad Ducha Śviatoha ź Dzievy Maryi, i staŭsia čałaviekam. Ukryžavany taksama za nas pry Ponckim Piłacie, byŭ zamučany i pachavany. I na treci dzień uvaskros pavodle Pisańnia, i ŭzyšoŭ na nieba, siadzić pravaruč Ajca. I znoŭ pryjdzie ŭ chvale sudzić žyvych i pamierłych, i Jaho Vaładarstvu nie budzie kanca. Vieru ŭ Ducha Śviatoha, Pana i Žyvatvorcu, jaki z Ajca i Syna pachodzić; jakomu razam z Ajcom i Synam naležyć pakłanieńnie i chvała; jaki pramaŭlaŭ praz prarokaŭ. Vieru ŭ adziny śviaty katalicki i apostalski Kaścioł. Vyznaju adziny chrost dla adpuščeńnia hrachoŭ i čakaju ŭvaskrašeńnia pamierłych i žyćcia viečnaha ŭ budučym śviecie. Amen.

Zamiest nikiejska-kanstancinopalskaha simvala viery, asabliva ŭ pieryjad Vialikaha postu i padčas Vielikodnaha pieryjadu, moža ŭžyvacca chrosny simval Rymskaha Kaścioła, tak zvany Apostalski:
Vieru ŭ Boha, Ajca ŭsiemahutnaha, Stvaryciela nieba i ziamli, i ŭ Jezusa Chrysta, Syna Jaho adzinaha, Pana našaha,
Ad nastupnych słovaŭ i da słovaŭ «ź Dzievy Maryi» usie schilajucca.
jaki byŭ začaty ad Ducha Śviatoha, naradziŭsia ź Dzievy Maryi, zamučany pry Ponckim Piłacie, ukryžavany, pamior i byŭ pachavany; zyšoŭ da adchłani, na treci dzień uvaskros z pamierłych, uzyšoŭ na nieba, siadzić pravaruč Boha Ajca ŭsiemahutnaha, adtul pryjdzie sudzić žyvych i pamierłych. Vieru ŭ Ducha Śviatoha, śviaty Kaścioł katalicki, jednaść śviatych, adpuščeńnie hrachoŭ, uvaskrašeńnie cieła, žyćcio viečnaje. Amen.

Zatym adbyvajecca Ahulnaja malitva, albo Malitva viernikaŭ.
EŬCHARYSTYČNAJA LITURHIJA
Paśla zakančeńnia liturhii słova prysłuhoŭvajučyja raźmiaščajuć na ałtary karparał, puryfikatar, kielich i Imšał. U hety čas hučyć adpaviedny śpieŭ. Śviatar, stojačy pry ałtary, biare patenu ź chlebam i, trymajučy jaje abiedźviuma rukami, krychu ŭzdymaje nad ałtarom, cicha havoračy:
Ś. Błahasłaŭlony Ty, Panie Boža suśvietu, bo dziakujučy Tvajoj ščodraści my atrymali chleb, płod ziamli i pracy ruk ludskich; achviarujem jaho Tabie, kab jon staŭ dla nas chlebam žyćcia.
Kali niama śpievu na achviaravańnie, śviatar moža hetyja słovy havaryć uhołas; u kancy narod moža adkazać:
N. Błahasłaŭlony Ty, Boža, navieki.
Dyjakan albo śviatar nalivaje ŭ kielich vino i krychu vady. Potym śviatar biare kielich i, trymajučy jaho abiedźviuma rukami, krychu ŭzdymaje nad ałtarom, cicha havoračy:
Ś. Błahasłaŭlony Ty, Panie Boža suśvietu, bo dziakujučy Tvajoj ščodraści my atrymali vino, płod vinahradnaj łazy i pracy ruk ludskich; achviarujem jaho Tabie, kab jano stała dla nas napojem duchoŭnym.
Kali niama śpievu na achviaravańnie, śviatar moža hetyja słovy havaryć uhołas; u kancy narod moža adkazać:
N. Błahasłaŭlony Ty, Boža, navieki.
Zatym, stojačy pa centry ałtara tvaram da ludziej, śviatar, razvodziačy i zvodziačy ruki, havoryć:
Ś. Maliciesia, braty i siostry, kab maju i vašuju achviaru pryniaŭ Boh Ajciec usiemahutny.
N. Niachaj Pan Boh prymie achviaru z ruk tvaich na prasłaŭleńnie i chvału imia svajho, a taksama na karyść nam i ŭsiamu Kaściołu śviatomu.
Potym śviatar, raźvioŭšy ruki, pramaŭlaje malitvu nad darami, na zakančeńnie jakoj narod adkazvaje:
N. Amen.
II EŬCHARYSTYČNAJA MALITVA
Śviatar raspačynaje eŭcharystyčnuju malitvu. Razvodziačy ruki, jon havoryć:
Ś. Pan z vami.
N. I z ducham tvaim.
Ś. Uhoru sercy.
N. Uznosim ich da Pana.
Ś. Padziakujem Panu Bohu našamu.
N. Hodna heta i spraviadliva.
Ś. Sapraŭdy, hodna heta i spraviadliva, słušna i zbavienna, kab my Tabie, śviaty Ojča, zaŭsiody i ŭsiudy składali padziaku praz umiłavanaha Syna Tvajho Jezusa Chrysta. Jon — Słova Tvajo, praz jakoje Ty ŭsio stvaryŭ. Jaho, uciełaŭlonaha ad Ducha Śviatoha i narodžanaha z Panny Maryi, Ty pasłaŭ nam jak Zbaŭcu i Adkupiciela. Jon, spaŭniajučy Tvaju volu, nabyŭ dla Ciabie narod śviaty, raspaścior na kryžy svaje ruki, kab śmierć pieramahčy i abjavić źmiortvychpaŭstańnie. Tamu z aniołami i z usimi śviatymi my prasłaŭlajem Ciabie, razam z imi ŭsklikajučy:
Śviaty, Śviaty, Śviaty, Pan Boh Usiemahutny. * Nieba i ziamla poŭnyja chvały Tvajoj. * Hasanna na vyšyniach. * Błahasłaŭlony toj, chto prychodzić u imia Pana. * Hasanna na vyšyniach.
Śviatar, raźvioŭšy ruki, havoryć:
Ś. Sapraŭdy, Boža, Ty śviaty, krynica ŭsialakaj śviataści.
Zvodzić ruki i, trymajučy ich nad darami, havoryć:
Tamu prosim Ciabie, aśviaci hetyja dary rasoju Ducha Tvajho,
zvodzić ruki, robić znak kryža nad chlebam i kielicham, havoračy:
kab jany stalisia dla nas Ciełam † i Kryvioju našaha Pana Jezusa Chrysta.
U nastupnych formułach słovy Chrysta treba vymaŭlać vyrazna i staranna, jak taho patrabuje ich sutnaść.
Ś. Jon, kali dabravolna vydaŭ siabie na múki, uziaŭ chleb i, padziaku Tabie składajučy, łamaŭ i razdavaŭ svaim vučniam, kažučy:
BIARYCIE I JEŠCIE Z HETAHA ŬSIE, * BO HETA JOŚĆ CIEŁA MAJO, * JAKOJE ZA VAS BUDZIE VYDANA.
Pakazvaje kansekravanuju Hostyju narodu, kładzie jaje na patenu i, uklenčyŭšy, adaruje.
Potym praciahvaje:
Ś. Padobnym čynam pa viačery uziaŭ kielich, znoŭ Tabie padziaku składajučy, padaŭ svaim vučniam, kažučy:
BIARYCIE I PICIE Z JAHO ŬSIE: * BO HETA JOŚĆ KIELICH KRYVI MAJOJ * NOVAHA I VIEČNAHA ZAPAVIETU, * JAKAJA ZA VAS I ZA MNOHICH BUDZIE PRALITA * DZIELA ADPUŠČEŃNIA HRACHOŬ. * HETA ČYNICIE NA MAJU PAMIAĆ.
Pakazvaje kielich narodu, stavić jaho na karparał i, uklenčyŭšy, adaruje.
Potym havoryć:
Ś. Heta vialikaja tajamnica viery.
N. Abviaščajem śmierć Tvaju, Panie Jezu, vyznajom Tvajo ŭvaskrasieńnie i čakajem Tvajho pryjścia ŭ chvale.
Potym, raźvioŭšy ruki, śviatar havoryć:
Ś. Uspaminajučy śmierć i źmiortvychpaŭstańnie Tvajho Syna, achviarujem Tabie, Panie, chleb žyćcia i kielich zbaŭleńnia, dziakujučy, što ŭčyniŭ nas hodnymi stajać pierad Taboju i słužyć Tabie. Pakorna molim Ciabie, kab usich nas, prymajučych Cieła i Kroŭ Chrysta, Duch Śviaty sabraŭ u adno. Pamiataj, Panie, pra Kaścioł Tvoj, raśsiejany pa ŭsim śviecie, udaskanal jaho ŭ lubovi razam z Papam našym N., biskupam našym N. i ŭsim duchavienstvam. Pamiataj taksama pra bratoŭ i siaścior našych, jakija pasnuli ŭ nadziei na ŭvaskrašeńnie, i pra ŭsich, chto ŭ Tvajoj łascy adyšoŭ z hetaha śvietu, i dazvol im ubačyć śviatło abličča Tvajho. Prosim Ciabie, źmiłujsia nad usimi nami, kab my zasłužyli ŭdzieł u žyćci viečnym u jednaści z Najśviaciejšaj Baharodzicaj Pannaj Maryjaj, sa śviatym Juzafam, Jaje abrańnikam, sa śviatymi Apostałami i ŭsimi śviatymi, jakija spradvieku padabalisia Tabie, kab z imi i my chvalili i prasłaŭlali Ciabie praz Syna Tvajho, Jezusa Chrysta.
Biare patenu z Hostyjaj i kielich, krychu ŭzdymaje ich i havoryć:
Ś. Praz Chrysta, z Chrystom i ŭ Chryście, Tabie, Boža, Ojča ŭsiemahutny, u jednaści Ducha Śviatoha ŭsia pašana i chvała praz usie viaki viečnyja.
N. Amen.
Zatym pačynajecca abrad Kamunii.
ABRAD KAMUNII
Śviatar stavić patenu i kielich na karparał i, źvioŭšy ruki, havoryć:
Ś. Pamiatajučy zbaviennyja zapaviedzi, i Božym nastaŭleńniem navučanyja, aśmielvajemsia kazać:
Razvodzić ruki i razam z narodam praciahvaje:
Ojča naš, katory jość u niebie, * śviacisia imia Tvajo, * pryjdzi Vaładarstva Tvajo, * budź vola Tvaja jak u niebie, tak i na ziamli. * Chleba našaha štodzionnaha daj nam siońnia * i adpuści nam praviny našy, * jak i my adpuskajem vinavatym našym, * i nie ŭvodź nas u spakusu, * ale zbaŭ nas ad złoha.
Z razviedzienymi rukami śviatar adzin praciahvaje:
Ś. Prosim Ciabie, Panie, zbaŭ nas ad usiaho złoha, daj łaskava supakoj u dni našyja, dapamažy nam u miłasernaści Tvajoj, kab my byli zaŭsiody volnyja ad hrachu i, zachavanyja ad usialakaha niespakoju, čakali spaŭnieńnia ščaślivaj nadziei i pryjścia Zbaŭcy našaha Jezusa Chrysta.
N. Bo Tvajo Vaładarstva i moc, i chvała navieki.
Paśla, raźvioŭšy ruki, śviatar hučnym hołasam havoryć:
Ś. Panie Jezu Chryste, Ty skazaŭ Apostałam Tvaim: «Supakoj pakidaju vam, supakoj Moj daju vam». Prosim, nie zvažaj na hrachi našyja, ale na vieru Kaścioła Tvajho i budź łaskavy zhodna z Tvajoj volaj adaryć jaho supakojem i jednaściu. Jaki žyvieš i vaładaryš na veki viečnyja.
N. Amen.
Śviatar, paviarnuŭšysia da naroda, razvodzić i zvodzić ruki, pry hetym havoračy:
Ś. Supakoj Pana niachaj zaŭsiody budzie z vami.
N. I z ducham tvaim.
Potym, pavodle abstavinaŭ, dyjakan albo śviatar havoryć:
Ś. Pieradajcie bližniamu znak supakoju.
Usie pavodle miascovaha zvyčaju pieradajuć adzin adnamu znak supakoju, adzinstva i lubovi. Zatym narod śpiavaje albo pramaŭlaje:
Baranku Božy, jaki biareš na siabie hrachi śvietu, * źmiłujsia nad nami.
Baranku Božy, jaki biareš na siabie hrachi śvietu, * źmiłujsia nad nami.
Baranku Božy, jaki biareš na siabie hrachi śvietu, * adary nas supakojem.
Śviatar biare Hostyju i, trymajučy jaje krychu ŭźniataj nad patenaju albo nad kielicham, paviarnuŭšysia da naroda, hučnym hołasam havoryć:
Ś. Voś Baranak Božy, voś toj, chto biare na siabie hrachi śvietu. * Błahasłaŭlonyja paklikanyja na viačeru Jahonuju.
N. Panie, ja nie varty, kab Ty ŭvajšoŭ da mianie, * ale skažy tolki słova, * i budzie azdaroŭlena duša maja.
Śviatar prymaje Cieła i Kroŭ Chrysta. Paśla hetaha jon sam ci dyjakan nadaje Kamuniju viernym. Śviatar, padyšoŭšy da tych, chto budzie prymać Kamuniju, kaža:
Ś. Cieła Chrysta. (albo pad abiedźviuma postaciami: Ś. Cieła i Kroŭ Chrysta.)
Toj, chto prymaje Kamuniju, adkazvaje:
Amen.
Kali ŭdzialeńnie Kamunii skončycca, śviatar, dyjakan ci akalit puryfikuje patenu nad kielicham i sam kielich. Potym, stojačy pry ałtary ci kala svajho miesca, śviatar, paviarnuŭšysia da naroda, sa źviedzienymi rukami havoryć:
Ś. Molimsia.
Kali nie było maŭčańnia adrazu paśla Kamunii, usie razam sa śviatarom peŭny čas cicha molacca. Potym śviatar, raźvioŭšy ruki, havoryć malitvu paśla Kamunii, na zakančeńnie jakoj narod adkazvaje:
N. Amen.
ABRAD ZAKANČEŃNIA
Śviatar, paviarnuŭšysia da naroda, z raźviedzienymi rukami havoryć:
Ś. Pan z vami.
N. I z ducham tvaim.
Ś. Niachaj błahasłavić vas Boh usiemahutny, † Ajciec i Syn, i Duch Śviaty.
N. Amen.

Na zakančeńnie pantyfikalnaj śviatoj Imšy biskup uskładaje mitru i z raźviedzienymi rukami havoryć:
B. Pan z vami.
N. I z ducham tvaim.
B. Niachaj imia Pana budzie błahasłaŭlona.
N. Ciapier i navieki.
B. Dapamoha naša — u imieni Pana.
N. Jaki stvaryŭ nieba i ziamlu.
B. Niachaj błahasłavić vas Boh usiemahutny, † Ajciec † i Syn, † i Duch Śviaty.
N. Amen.

Potym dyjakan albo sam śviatar, źvioŭšy ruki i paviarnuŭšysia da naroda, havoryć:
Ś. Idzicie ŭ supakoi Chrysta.
N. Dziakujem Panu Bohu.