ПАРАДАК СВЯТОЙ ІМШЫ
УСТУПНЫЯ АБРАДЫ
Святар гаворыць:
С. У імя Айца і Сына, і Духа Святога.
Н. Амэн.
Затым святар з разведзенымі рукамі вітае народ, гаворачы:
С. Ласка Пана нашага Езуса Хрыста і любоў Бога Айца, і еднасць Духа Святога няхай будуць з усімі вамі.
Альбо:
С. Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.

Альбо біскуп гаворыць:
Б. Супакой вам.
Н. І з духам тваім.
ЧЫН ПАКАЯННЯ
Святар заахвочвае вернікаў да пакаяння:
С. Перапросім Бога за нашыя грахі, каб мы годна маглі скласці Найсвяцейшую Ахвяру.
Настае кароткае маўчанне. Потым усе разам здзяйсняюць чын агульнага вызнання грахоў:
Спавядаюся Богу ўсемагутнаму і вам, браты і сёстры, што зграшыў я вельмі думкаю, словам, учынкам і занядбаннем:
і, удараючы сябе ў грудзі, гавораць:
мая віна, мая віна, мая вельмі вялікая віна.
Далей працягваюць:
Таму прашу Найсвяцейшую заўсёды Панну Марыю, усіх анёлаў і святых, і вас, браты і сёстры, памаліцца за мяне да Пана Бога нашага.
Святар просіць аб адпушчэнні грахоў:
С. Няхай змілуецца над намі Бог усемагутны і, адпусціўшы нам грахі, давядзе нас да жыцця вечнага.
Н. Амэн.
Пасля гэтага гаворыцца «Пане, змілуйся над намі» («Kyrie, eleison»):
С. Пане, змілуйся над намі.
Н. Пане, змілуйся над намі.
С. Хрыстэ, змілуйся над намі.
Н. Хрыстэ, змілуйся над намі.
С. Пане, змілуйся над намі.
Н. Пане, змілуйся над намі.
Затым, калі прадпісана, спяваецца ці прамаўляецца гімн «Хвала на вышынях Богу» («Gloria in excelsis»):
Хвала на вышынях Богу, а на зямлі супакой людзям добрай волі. Хвалім Цябе, благаслаўляем Цябе, кланяемся Табе, праслаўляем Цябе, дзякуем Табе дзеля вялікай хвалы Тваёй. Пане Божа, Валадару нябесны, Божа, Ойча ўсемагутны. Пане, Сыне Адзінародны, Езу Хрыстэ, Пане Божа, Баранку Божы, Сыне Айца, які бярэш на сябе грахі свету, змілуйся над намі. Які бярэш на сябе грахі свету, прымі маленне нашае. Які сядзіш праваруч Айца, змілуйся над намі. Бо толькі Ты святы, толькі Ты наш Пан, толькі Ты Найвышэйшы, Езу Хрыстэ, з Духам Святым у хвале Бога Айца. Амэн.
Пасля заканчэння гімна святар, звёўшы рукі, гаворыць:
С. Молімся.
Усе разам са святаром пэўны час ціха моляцца. Потым святар, развёўшы рукі, гаворыць малітву дня (калекту), якую завяршае наступнымі словамі:
С. ... Праз Пана нашага Езуса Хрыста, Твайго Сына, * які з Табою жыве і валадарыць у еднасці Духа Святога, * Бог, праз усе вякі вечныя.
Народ адказвае:
Н. Амэн.
ЛІТУРГІЯ СЛОВА

Затым лектар ідзе да амбоны і чытае першае чытанне, якое ўсе слухаюць седзячы. Закончыўшы чытанне, лектар гаворыць:

Л. Гэта слова Божае.

Н. Дзякуем Пану Богу.

Псальміст альбо кантар спявае ці чытае псальм, а народ паўтарае рэфрэн. Потым, калі ёсць другое чытанне, лектар чытае яго з амбоны, як і першае. Закончыўшы чытанне, лектар гаворыць:

Л. Гэта слова Божае.

Н. Дзякуем Пану Богу.

Потым святар (дыякан) ідзе да амбоны і гаворыць:

С. Пан з вамі.

Н. І з духам тваім.

С. Чытанне святога Евангелля паводле (Мацвея / Марка / Лукі / Яна).

Н. Хвала Табе, Пане.

Скончыўшы чытанне, святар (дыякан) гаворыць:

С. Гэта слова Пана.

Н. Хвала Табе, Хрыстэ.

Потым прамаўляецца гамілія.
Пасля гаміліі, калі прадпісана, спяваецца ці прамаўляецца сімвал альбо вызнанне веры:
Веру ў адзінага Бога, Айца ўсемагутнага, Стварыцеля неба і зямлі, усяго бачнага і нябачнага. І ў адзінага Пана Езуса Хрыста, Сына Божага Адзінароднага, з Айца народжанага перад усімі вякамі; Бога ад Бога, Святло ад Святла, Бога сапраўднага ад Бога сапраўднага, народжанага, не створанага, адзінасутнага Айцу, праз якога ўсё сталася. Ён дзеля нас, людзей, і дзеля нашага збаўлення зышоў з неба.
Ад наступных словаў і да словаў «стаўся чалавекам» [«factus est»] усе схіляюцца.
І ўцелавіўся ад Духа Святога з Дзевы Марыі, і стаўся чалавекам. Укрыжаваны таксама за нас пры Понцкім Пілаце, быў замучаны і пахаваны. І на трэці дзень уваскрос паводле Пісання, і ўзышоў на неба, сядзіць праваруч Айца. І зноў прыйдзе ў хвале судзіць жывых і памерлых, і Яго Валадарству не будзе канца. Веру ў Духа Святога, Пана і Жыватворцу, які з Айца і Сына паходзіць; якому разам з Айцом і Сынам належыць пакланенне і хвала; які прамаўляў праз прарокаў. Веру ў адзіны святы каталіцкі і апостальскі Касцёл. Вызнаю адзіны хрост для адпушчэння грахоў і чакаю ўваскрашэння памерлых і жыцця вечнага ў будучым свеце. Амэн.

Замест нікейска-канстанцінопальскага сімвала веры, асабліва ў перыяд Вялікага посту і падчас Велікоднага перыяду, можа ўжывацца хросны сімвал Рымскага Касцёла, так званы Апостальскі:
Веру ў Бога, Айца ўсемагутнага, Стварыцеля неба і зямлі, і ў Езуса Хрыста, Сына Яго адзінага, Пана нашага,
Ад наступных словаў і да словаў «з Дзевы Марыі» усе схіляюцца.
які быў зачаты ад Духа Святога, нарадзіўся з Дзевы Марыі, замучаны пры Понцкім Пілаце, укрыжаваны, памёр і быў пахаваны; зышоў да адхлані, на трэці дзень уваскрос з памерлых, узышоў на неба, сядзіць праваруч Бога Айца ўсемагутнага, адтуль прыйдзе судзіць жывых і памерлых. Веру ў Духа Святога, святы Касцёл каталіцкі, еднасць святых, адпушчэнне грахоў, уваскрашэнне цела, жыццё вечнае. Амэн.

Затым адбываецца Агульная малітва, альбо Малітва вернікаў.
ЭЎХАРЫСТЫЧНАЯ ЛІТУРГІЯ
Пасля заканчэння літургіі слова прыслугоўваючыя размяшчаюць на алтары карпарал, пурыфікатар, келіх і Імшал. У гэты час гучыць адпаведны спеў. Святар, стоячы пры алтары, бярэ патэну з хлебам і, трымаючы яе абедзвюма рукамі, крыху ўздымае над алтаром, ціха гаворачы:
С. Благаслаўлёны Ты, Пане Божа сусвету, бо дзякуючы Тваёй шчодрасці мы атрымалі хлеб, плод зямлі і працы рук людскіх; ахвяруем яго Табе, каб ён стаў для нас хлебам жыцця.
Калі няма спеву на ахвяраванне, святар можа гэтыя словы гаварыць уголас; у канцы народ можа адказаць:
Н. Благаслаўлёны Ты, Божа, навекі.
Дыякан альбо святар налівае ў келіх віно і крыху вады. Потым святар бярэ келіх і, трымаючы яго абедзвюма рукамі, крыху ўздымае над алтаром, ціха гаворачы:
С. Благаслаўлёны Ты, Пане Божа сусвету, бо дзякуючы Тваёй шчодрасці мы атрымалі віно, плод вінаграднай лазы і працы рук людскіх; ахвяруем яго Табе, каб яно стала для нас напоем духоўным.
Калі няма спеву на ахвяраванне, святар можа гэтыя словы гаварыць уголас; у канцы народ можа адказаць:
Н. Благаслаўлёны Ты, Божа, навекі.
Затым, стоячы па цэнтры алтара тварам да людзей, святар, разводзячы і зводзячы рукі, гаворыць:
С. Маліцеся, браты і сёстры, каб маю і вашую ахвяру прыняў Бог Айцец усемагутны.
Н. Няхай Пан Бог прыме ахвяру з рук тваіх на праслаўленне і хвалу імя свайго, а таксама на карысць нам і ўсяму Касцёлу святому.
Потым святар, развёўшы рукі, прамаўляе малітву над дарамі, на заканчэнне якой народ адказвае:
Н. Амэн.
II ЭЎХАРЫСТЫЧНАЯ МАЛІТВА
Святар распачынае эўхарыстычную малітву. Разводзячы рукі, ён гаворыць:
С. Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
С. Угору сэрцы.
Н. Узносім іх да Пана.
С. Падзякуем Пану Богу нашаму.
Н. Годна гэта і справядліва.
C. Сапраўды, годна гэта і справядліва, слушна і збавенна, каб мы Табе, святы Ойча, заўсёды і ўсюды складалі падзяку праз умілаванага Сына Твайго Езуса Хрыста. Ён — Слова Тваё, праз якое Ты ўсё стварыў. Яго, уцелаўлёнага ад Духа Святога і народжанага з Панны Марыі, Ты паслаў нам як Збаўцу і Адкупіцеля. Ён, спаўняючы Тваю волю, набыў для Цябе народ святы, распасцёр на крыжы свае рукі, каб смерць перамагчы і аб’явіць змёртвыхпаўстанне. Таму з анёламі і з усімі святымі мы праслаўляем Цябе, разам з імі ўсклікаючы:
Святы, Святы, Святы, Пан Бог Усемагутны. * Неба і зямля поўныя хвалы Тваёй. * Гасанна на вышынях. * Благаслаўлёны той, хто прыходзіць у імя Пана. * Гасанна на вышынях.
Святар, развёўшы рукі, гаворыць:
С. Сапраўды, Божа, Ты святы, крыніца ўсялякай святасці.
Зводзіць рукі і, трымаючы іх над дарамі, гаворыць:
Таму просім Цябе, асвяці гэтыя дары расою Духа Твайго,
зводзіць рукі, робіць знак крыжа над хлебам і келіхам, гаворачы:
каб яны сталіся для нас Целам † і Крывёю нашага Пана Езуса Хрыста.
У наступных формулах словы Хрыста трэба вымаўляць выразна і старанна, як таго патрабуе іх сутнасць.
С. Ён, калі дабравольна выдаў сябе на мукі, узяў хлеб і, падзяку Табе складаючы, ламаў і раздаваў сваім вучням, кажучы:
БЯРЫЦЕ І ЕШЦЕ З ГЭТАГА ЎСЕ, * БО ГЭТА ЁСЦЬ ЦЕЛА МАЁ, * ЯКОЕ ЗА ВАС БУДЗЕ ВЫДАНА.
Паказвае кансэкраваную Гостыю народу, кладзе яе на патэну і, укленчыўшы, адаруе.
Потым працягвае:
С. Падобным чынам па вячэры узяў келіх, зноў Табе падзяку складаючы, падаў сваім вучням, кажучы:
БЯРЫЦЕ І ПІЦЕ З ЯГО ЎСЕ: * БО ГЭТА ЁСЦЬ КЕЛІХ КРЫВІ МАЁЙ * НОВАГА І ВЕЧНАГА ЗАПАВЕТУ, * ЯКАЯ ЗА ВАС І ЗА МНОГІХ БУДЗЕ ПРАЛІТА * ДЗЕЛЯ АДПУШЧЭННЯ ГРАХОЎ. * ГЭТА ЧЫНІЦЕ НА МАЮ ПАМЯЦЬ.
Паказвае келіх народу, ставіць яго на карпарал і, укленчыўшы, адаруе.
Потым гаворыць:
С. Гэта вялікая таямніца веры.
Н. Абвяшчаем смерць Тваю, Пане Езу, вызнаём Тваё ўваскрасенне і чакаем Твайго прыйсця ў хвале.
Потым, развёўшы рукі, святар гаворыць:
С. Успамінаючы смерць і змёртвыхпаўстанне Твайго Сына, ахвяруем Табе, Пане, хлеб жыцця і келіх збаўлення, дзякуючы, што ўчыніў нас годнымі стаяць перад Табою і служыць Табе. Пакорна молім Цябе, каб усіх нас, прымаючых Цела і Кроў Хрыста, Дух Святы сабраў у адно.
Памятай, Пане, пра Касцёл Твой, рассеяны па ўсім свеце, удасканаль яго ў любові разам з Папам нашым N., біскупам нашым N. і ўсім духавенствам.
Памятай таксама пра братоў і сясцёр нашых, якія паснулі ў надзеі на ўваскрашэнне, і пра ўсіх, хто ў Тваёй ласцы адышоў з гэтага свету, і дазволь ім убачыць святло аблічча Твайго. Просім Цябе, змілуйся над усімі намі, каб мы заслужылі ўдзел у жыцці вечным у еднасці з Найсвяцейшай Багародзіцай Паннай Марыяй, са святым Юзафам, Яе абраннікам, са святымі Апосталамі і ўсімі святымі, якія спрадвеку падабаліся Табе, каб з імі і мы хвалілі і праслаўлялі Цябе праз Сына Твайго, Езуса Хрыста.
Бярэ патэну з Гостыяй і келіх, крыху ўздымае іх і гаворыць:
С. Праз Хрыста, з Хрыстом і ў Хрысце, Табе, Божа, Ойча ўсемагутны, у еднасці Духа Святога ўся пашана і хвала праз усе вякі вечныя.
Н. Амэн.
Затым пачынаецца абрад Камуніі.
АБРАД КАМУНІІ
Святар ставіць патэну і келіх на карпарал і, звёўшы рукі, гаворыць:
С. Памятаючы збавенныя запаведзі, і Божым настаўленнем навучаныя, асмельваемся казаць:
Разводзіць рукі і разам з народам працягвае:
Ойча наш, каторы ёсць у небе, * свяціся імя Тваё, * прыйдзі Валадарства Тваё, * будзь воля Твая як у небе, так і на зямлі. * Хлеба нашага штодзённага дай нам сёння * і адпусці нам правіны нашы, * як і мы адпускаем вінаватым нашым, * і не ўводзь нас у спакусу, * але збаў нас ад злога.
З разведзенымі рукамі святар адзін працягвае:
С. Просім Цябе, Пане, збаў нас ад усяго злога, дай ласкава супакой у дні нашыя, дапамажы нам у міласэрнасці Тваёй, каб мы былі заўсёды вольныя ад граху і, захаваныя ад усялякага неспакою, чакалі спаўнення шчаслівай надзеі і прыйсця Збаўцы нашага Езуса Хрыста.
Н. Бо Тваё Валадарства і моц, і хвала навекі.
Пасля, развёўшы рукі, святар гучным голасам гаворыць:
С. Пане Езу Хрыстэ, Ты сказаў Апосталам Тваім: «Супакой пакідаю вам, супакой Мой даю вам». Просім, не зважай на грахі нашыя, але на веру Касцёла Твайго і будзь ласкавы згодна з Тваёй воляй адарыць яго супакоем і еднасцю. Які жывеш і валадарыш на вeкі вечныя.
Н. Амэн.
Святар, павярнуўшыся да народа, разводзіць і зводзіць рукі, пры гэтым гаворачы:
С. Супакой Пана няхай заўсёды будзе з вамі.
Н. І з духам тваім.
Потым, паводле абставінаў, дыякан альбо святар гаворыць:
С. Перадайце бліжняму знак супакою.
Усе паводле мясцовага звычаю перадаюць адзін аднаму знак супакою, адзінства і любові. Затым народ спявае альбо прамаўляе:
Баранку Божы, які бярэш на сябе грахі свету, * змілуйся над намі.
Баранку Божы, які бярэш на сябе грахі свету, * змілуйся над намі.
Баранку Божы, які бярэш на сябе грахі свету, * адары нас супакоем.
Святар бярэ Гостыю і, трымаючы яе крыху ўзнятай над патэнаю альбо над келіхам, павярнуўшыся да народа, гучным голасам гаворыць:
С. Вось Баранак Божы, вось той, хто бярэ на сябе грахі свету. * Благаслаўлёныя пакліканыя на вячэру Ягоную.
Н. Пане, я не варты, каб Ты ўвайшоў да мяне, * але скажы толькі слова, * і будзе аздароўлена душа мая.
Святар прымае Цела і Кроў Хрыста. Пасля гэтага ён сам ці дыякан надае Камунію верным. Святар, падышоўшы да прычашчальніка, кажа:
С. Цела Хрыста. (альбо пад абедзвюма постацямі: С. Цела і Кроў Хрыста.)
Той, хто прымае Камунію, адказвае:
Амэн.
Калі ўдзяленне Камуніі скончыцца, святар, дыякан ці акаліт пурыфікуе патэну над келіхам і сам келіх. Потым, стоячы пры алтары ці каля свайго месца, святар, павярнуўшыся да народа, са зведзенымі рукамі гаворыць:
С. Молімся.
Калі не было маўчання адразу пасля Камуніі, усе разам са святаром пэўны час ціха моляцца. Потым святар, развёўшы рукі, гаворыць малітву пасля Камуніі, на заканчэнне якой народ адказвае:
Н. Амэн.
АБРАД ЗАКАНЧЭННЯ
Святар, павярнуўшыся да народа, з разведзенымі рукамі гаворыць:
С. Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
С. Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, † Айцец і Сын, і Дух Святы.
Н. Амэн.

На заканчэнне пантыфікальнай святой Імшы біскуп ускладае мітру і з разведзенымі рукамі гаворыць::
Б. Пан з вамі.
Н. І з духам тваім.
Б. Няхай імя Пана будзе благаслаўлёна.
Н. Цяпер і навекі.
Б. Дапамога наша — у імені Пана.
Н. Які стварыў неба і зямлю.
Б. Няхай благаславіць вас Бог усемагутны, † Айцец † і Сын, † і Дух Святы.
Н. Амэн.

Потым дыякан альбо сам святар, звёўшы рукі і павярнуўшыся да народа, гаворыць:
С. Ідзіце ў супакоі Хрыста.
Н. Дзякуем Пану Богу.